Ga je even mee met me? Mee met mijn ideeën rond keuzes maken? Want geloof me, ik vind ze ook soms verschrikkelijk. Soms heb je het gevoel dat een dilemma je op de knieën dwingt, lijkt het alsof er geen goede keuze is… Maar de keuze moet gemaakt worden, anders was het dilemma er niet. Heb je zelf zo’n dilemma? Of kan je je er één herinneren? Vaak kun je het reduceren tot dit: kies je voor jezelf? Of kies je wat een ander wil?
 
Klopt jouw voorbeeld? Is het zo dat er één keuze echt bij je hart ligt (maar niet evident is) en de andere mogelijkheid inhoudt dat je volgt wat anderen van je verwachten?
 
Als dat zo is dan wil ik je graag enkele tips geven en wat aanmoedigen om wél voor jezelf te kiezen! En dat is niet egoïstisch want ik ben ervan overtuigd dat iedereen op termijn voordeel heeft bij het feit dat jij de beste versie van jezelf bent. Dat jouw omgeving in eerste instantie weerstand toont, heeft vaak te maken met het feit dat het gewoon om verandering gaat. Als mens zijn we gewoontedieren en biedt ons ego weerstand aan elke verandering.
 
De realiteit is complex, dat begrijp ik. Het kan overweldigend en verlammend zijn, dat heb ik zelf ook ervaren. Het helpt mij om de situatie op te splitsen en niet alles als één groot, complex probleem te zien. Zijn er dingen die je kan veranderen? Zijn er dingen die je niet kan veranderen? Zijn er dingen uit het verleden die het heden moeilijker maken? Probeer op te splitsen in dingen die meer hapklaar zijn.
 
En als je nog weerstand ervaart bij jezelf om de knoop door te hakken, denk hier dan even over na:
 
*herinner je wie je werkelijk bent*
Wie is het jonge meisje dat in je schuilt? Waar ligt jouw hart en wat maakt je écht blij? Wat zou je doen als je geen rekening moest houden met geld, praktische belemmeringen of meningen van anderen?
 
*opnieuw evenwicht zoeken, een nieuw begin*
Wanneer je voor een keuze of moeilijke periode staat, dan voelt het wankel. Het voelt misschien alsof je aan de grond zit. Maar het mooie aan die miserie is dat er één zekerheid is: het is een nieuw begin. Het wachten duurt soms net iets te lang en de onzekerheid neemt soms eens over, maar dan komt het… Het is opnieuw je evenwicht zoeken in een fase in je leven waarbij je meer weet, meer voelt en meer kán. Het is groei.
 
 
“Out beyond ideas of wrongdoing and rightdoing there is a field…
I’ll meet you there.”
 
Rumi